MOST NA VEDARCU 

Prasnjav i izbrazdan pruza se puteljak 
i vezuje selo s blagim sumskim hladom. 
Zasavacka bara cakli kroz kiseljak, 
stapa se s mosticem i grli ga kradom. 

Na obronku hlada, na rubu svezine 
natruleli mostic utociste nudi 
dok glasanja caplji i rojeve ine 
zablji hor potiska i titrajem budi. 

Godine su prosle, mosta vise nema, 
samo bara sama na mahove sine, 
al' vec izrodena moja ceznja drema 
i kroz most u meni nazire daljine. 

Pogled se rastace duz zelene duge, 
obilazi trsku, miluje lokvanje... 
Na tom carnom mestu nema misli druge, 
sve su jedne iste stopljene u sanje. 

Rascvetali lokvanj uz mace se stiska. 
Upijam sve zvuke sto mile kroz pruce. 
Osecaj prostranstva sve drugo potiska 
i sve sto je lepo postaje moguce. 

Godine su prosle, mosta vise nema, 
samo bara sama na mahove sine, 
al' vec izrodena moja ceznja drema 
i kroz most u meni nazire daljine. 

U magicnom plesu u senci Vedarca 
stapam se sa nebom i sa ptica pojem. 
Dok me nezno njise miris povetarca, 
cas sam trska, voda, cas nijansa boje. 

Protezem se sibljem, vijugam duz bare, 
klizim poput kosca sto po vodi seta... 
Udisem tu ceznju, gladim grede stare 
na tom mestu gde se doticu dva sveta. 

Godine su prosle, mosta vise nema, 
samo bara sama na mahove sine, 
al' vec izrodena moja ceznja drema 
i kroz most u meni nazire daljine. 


Album: Moja Zemlja
Music/artist by KARLO Kostic Lazar
Lyric by Dragana Konstantinovic